Meir flaks enn lov?

I helga var eg og Espen i Oslo. Han var på møte ,eg var med som anstand og ansvarleg for innkjøp. Fredag kveld var vi 18 stykker som skulle nyte Wallmann showet. Dvs 4 retters middag med sang og dans. Eit flott show, men maten var tileigna ein fuglefamilie på 2. Først ei suppe i fingerbøl.Vidare 5 gr kjøtbitar. Hovudretten var fisk som heitte gjørs. Sjå her . Det er godt med fisk men dei fleste synest den smakte uferdig klippfisk.Til slutt vart måltidet avslutta med ei ostekake. For å sei det sånn: " Fint skal det vere", men du verden vi bør ikkje klage. Etterpå vart det ein tur på tre brødre og til slutt ei tex mex burgershappe. Det gjorde godt opp på gjørsen. Haha.Mannfolka fekk gå noko føre oss damene, og dei som ynskjer å kjenne seg mandig kan møte opp på Karl Johan på kveldstid. Ein når fort 15-20 tilbud frå nette små nigerianske "babes". Dei syg seg på som igler. Ein mann på snart 50 år (les Espen) kan lett bli smigra av slike tilbud, men lat det bli med tanken.Laurdag hadde alle frileik fram til 18.00. Vi vandra ned til Oslo City. Og her kjem ei fantastisk historie.

Etter at vi hadde plasset mannfolka trygt på ein kafe, med aviser og kaffi, fekk vi frie "taumar".

Det starta bra, men med vanndrivande tabelett innabords blir det litt stress. Eg bestemte derfor å slå meg ned meg mennene. Skulle kjøpe meg noko MEN KOR VAR LOMMEBOKA????

Sist eg hadde sett den var på do, etter å ha betalt avgifta.Skulle ta heisen opp igjen i 4 etasje men det skulle heile familien jalla og, med sine 8-10 barn. Så eg begynte å springe opp rulletrappene. Godt "pesa"kom eg opp til doen, men der var ingen lommebok. Like stressa måtte eg springe ned igjen i informasjonen, og sjekke om dei hadde fått lommeboka mi inn der. Men neida. Hjertepumpa kokte, og lettare fortvila måtte eg fylle ut tapt skjema. "Har du sperra korta dine?". Den hyggelege jenta ringde sperre visa telefonen. Kva kort har du, sa ho? Eg fekk ikkje ramsa opp alle sidan det var Visa ho var mest interessert i. Medan eg stod og prata i telefonen KOM DET EI DAME MED:: JA GJETT LOMMEBOKA MI: HO HADDE FUNNE DEN PÅ DO. Eg slo armane rundt ho og innrømmer at tårene kom. Det er berre så utruleg, at meir flaks enn det skal ein leite lenger etter. Etterpå sette eg meg ned i ein skinnstol, og datt helt ihop. Det vart ikkje meir handel på meg.Om kvelden var vi på Halvdan Sivertsen. Søndagen berre luffa vi rundt i fineveret. Reiste frå eit flott solskinn i Oslo, og kom til ein regn og vindfull Florøby. Vi rista og svinga oss godt før vi landa, men vi kom oss trygt heim. Nyt bildet av lommeboka mi, det kan hende eg treng dykkar hjelp om den skulle forsvinne igjen. Eller eg trur historia sette ein støkk i meg.